کراچی جانشین جبل‌علی؟
توسعه کریدور زمینی با پاکستان، پاسخی اضطراری به انسداد مسیرهای دریایی و افت تجارت خارجی ایران محسوب می‌شود.
با این‌حال، کمبود زیرساخت، افزایش هزینه حمل و ابهام در مقررات، کارآیی این مسیر را تضعیف کرده است. اصلاح رویه‌های گمرکی و توسعه زیرساخت، زمینه‌ساز بهبود نسبی عملکرد این کریدور تجاری خواهد بود.
ایجاد محدودیت در بنادر جنوبی کشور، گام جدید ایالات متحده برای اعمال فشار بر ایران است. در هفته‌های اخیر و به دنبال تشدید محاصره دریایی ایران، تجارت از مرزهای جنوبی کشور نیز کاهش یافته است.
در این میان پاکستان با راه‌اندازی ۶ مسیر زمینی به ایران، محاصره تجاری ناشی از تنش‌های هرمز را دور زده و مسیر جایگزین برای هزاران کانتینر گشوده است. این مسیرهای زمینی اکنون که ایران در محاصره دریایی آمریکاست راه جدیدی به شبه قاره هند و شرق آسیا باز می‌کند.
با وجود این تکیه بر پاکستان برای ارتقای سهم تجارت با ایران، اما و اگرهایی دارد، از جمله آنکه این مسیر هنوز آن‌طور که باید از منظر زیرساخت، توسعه‌نیافته است. در نتیجه گنجایش لازم برای جایگزینی مسیر تجاری کشور را ندارد.
در همین‌حال این انتقال مسیر به‌منزله تحمیل هزینه‌های قابل‌توجه به فرآیند تجارت کالا خواهد بود. کما اینکه در هفته‌های گذشته هزینه حمل کالا در پاکستان تحت‌تاثیر تقاضای قابل‌توجه برای انتقال کالا از این کشور به ایران، به بیش از 2 برابر افزایش یافته است./ دنیای اقتصاد
مشروح این گزارش را در لینک ضمیمه مطالعه نمایید: https://news.mccima.com/73537/